Archive for the ‘व्यवस्थापन (मॅनेजमेंट – Management)’ Category

Key board short cuts – Part 3

मे 16, 2009

काल आपण डेस्कटॉपवर काम करण्यासाठी उपयुक्त असे काही शॉर्ट कट्स पाहीले. मला आशा आहे की ते तुम्हाला आवडले असतील. आज आपण पाहणार आहोत काही एक्सेल शॉर्ट कट्स कडे.

मी मायक्रोसॉफ्ट एक्सेलचा जबरद्स्त चाहता आहे. कारण माझे दिवसातुन किमान ६ तास मायक्रोसॉफ्ट एक्सेल वापरण्यात जातात. एक गोष्ट मला मनोमन पटली आहे जी मी तुम्हालाही सांगु इच्छीतो. “If you know excel, you will excel in life” म्हणजेच जर तुम्हाला एक्सेल येत असेल तर तुम्ही आयुश्यात प्रगती करु शकाल.

आता विषयांतर टाळुन आपल्या मुळ विषयाकडे वळतो. तसे एक्सेल मध्ये खुप शॉर्ट कट्स आहेत. पण मागे एकदा सांगीतल्याप्रमाणे मी बेसीक शॉर्ट कट्स इथे सांगणार नाही आहे. मात्र मी अशा काही टीप्स देणार आहे ज्या तुम्ही वापरल्यात तर तुम्हाला संगणकावर काम करताना पाहणारी मंडळी तोंडात बोटे घातल्याशिवाय राहणार नाहीत.

  • मायक्रोसॉफ्ट एक्सेल मध्ये जेव्हा एखादे डाटा टेबल सीलेक्ट करावयाचे असेल तेव्हा पहील्या सेलला (Cell) सीलेक्ट करुन ctrl+shift दाबुन ठेवावे आणि मग दिशादर्शक बाण ( → / ↓) वापरावा.

उदाहरण – खाली दीलेले टेबल जर सीलेक्ट करायचे असेल तर – पहीला सेल सीलेक्ट (Name) करुन घ्या. आणि नंतर ctrl+shift+↓ वापरुन पुर्ण कॉलम सीलेक्ट करा (चित्र क्रमांक २) आणि त्यानंतर ctrl+shift+ → वापरुन पुर्ण टेबल सीलेक्ट करा (चित्र क्रमांक ३).





  • एखाद्या कॉलम (स्तंभ) अथवा रो (ओळ) मधील शेवटचा सेल सीलेक्ट करायचा असेल तर ctrl+ दिशादर्शक बाण वापरावा.

उदाहरण – खाली दीलेल्या टेबलमध्ये जर पहील्या सेल मधुन (Name) ओळीतील शेवटच्या सेल मध्ये जायचे असेल तर (Tuesday) ctrl+ → वापरुन जाता येइल.

आणखी काही अचंबीत करणारे शॉर्ट कट्स –

  • एखाद्या ओळीला (रो Row) लपवायचे (Hide) असेल तर ctrl + ( एकत्र दाबावे.
  • एखाद्या स्तंभाला (कॉलम column) लपवायचे (Hide) असेल तर ctrl + ) एकत्र दाबावे.
  • ctrl+: एकत्र दाबल्यास त्या दीवसाची तारीख आपोआप लिहिता येते.
  • एक्सेल फाइल मध्ये बर्‍याच वर्कशीट (Worksheets) असतात. ctrl+page up किंवा ctrl + page down ही बटणे वापरुन तुम्ही सहजगत्या त्या फाईल मधुन फिरु शकता.

या सर्व गोष्टी मी स्वतः कंप्युटरशी खेळता खेळता शिकलो आहे. तुम्हीही खेळुन पहा, खुप काही शीकाल.

Advertisements

वोडाफोनच्या नवीन जाहीराती – "पांढरे शुभ्र झूझूज"

मे 3, 2009

आयपीएल सामन्यांच्या दरम्यान दाखवण्यात येणार्‍या वोडाफोन मोबाईल कंपनीच्या जाहीराती प्रचंड लोकप्रीय झाल्या आहेत. या जाहीरातींमध्ये दाखवण्यात आलेल्या कार्टुन्सचे नाव आहे “झूझू” . पांढरे शुभ्र, मोठ्या डोक्याचे झूझूज म्हणजे जणु परग्रहावरचे प्राणीच वाटतात. सुरुवातीचे काही दिवस मी या जाहीरातींना अ‍ॅनीमेटेड (Animated – संगणकाच्या सहाय्याने बनवण्यात आलेले कार्टुन्स) समजत होतो.
पण मित्रहो खरे म्हणजे हे कार्टुन्स जिवंत माणसे आहेत.


वोडाफोन कंपनीच्या जाहीरातींचा तसा मी अधीपासुनच फॅन आहे. आठवा ती “you and me in this beautiful world” या गाण्याची एका लहानग्या कुत्र्याची जाहीरात. अप्रतीम. पण झूझूजने काही वेगळीच जादु केलीय.

वोडाफोनच्या O&M या जाहीरात एजन्सीने बनवीलेल्या या अ‍ॅड्सना तुफान प्रतीसाद मिळतोय. राजीव राव हे O&M चे क्रीएटीव्ह डायरेक्टअर आहेत. त्यांनी मुद्दामहुन खर्‍याखुर्‍या माणसांना कार्टुन्स बनवुन एक नवीनच प्रयोग केला.

शरीरयष्टीने लहान असणार्‍या काही मुलींवर पांढरा वेश आणि थोडेसे मोठ्या आकाराचे डोके चढवुन झूझू हे पात्र बनवण्यात आले आहे. या लहानग्या पोरींनी त्यांना अक्षरक्षः जीवंत केले आहे. या मोठ्या डोक्याच्या पात्रांच्या चेहर्‍यावरील भाव दाखवण्याकरीता रबराचे विविध आकाराचे तुकडे त्यावर चिकटवण्यात आले आहेत.

नेहमीच्या सेकंदाला २० फ्रेम्स या वेगापेक्षा थोड्या अधीक म्हणजे २५ फ्रेम्स प्रती सेकंद या वेगाने जाहीरातीचे चित्रीकरण करण्यात आले आहे, त्यामुळे या पात्रांच्या हालचाली काहीशा गमतीशीर आणि कार्टुन्स सारख्या वाटतात.

झूझूंना अगदी वेगळ्याच जगातले दाखवीण्यात आले आहे त्यामुळे त्यांची भाषा आणि आवाज मानवी आवाजांपेक्षा वेगळे दाखवीले आहेत. अगदी असंबंध उच्चारंचा वापर करुन आणि थोड्या वेगाने व चढ्या आवाजात बोलुन या झूझूंची भाषा तयार करण्यात आली आहे.

झूझूंच्या अशा २९ जाहीराती तयार करण्यात आल्या असुन आयपीएल सामन्यांच्या दरम्यान दररोज एक नवी जाहीरात दाखवीण्यात येणार आहे.


मग, तुम्हाला झूझूंची कोणती जाहीरात आवडली?

झूझूंच्या सर्व जाहीराती एकत्र पहा –




झूझूंचे वॉलपेपर्स येथुन डाउनलोड करा.

झूझूंचा स्क्रीनसेव्हर येथुन डाउनलोड करा.

Opinion is the cheapest commodity on earth – Napoleon Hill

एप्रिल 22, 2009

The General and the Boy

Once, there was a General who wanted to cross a river.

He was unsure of the depth of the river, and whether his horse could make it across the river. He looked around for help and saw a little boy nearby. He asked the boy for advice.

The boy looked at the size of the General’s horse and paused for a moment. He thenconfidently told the General that it is safe for the General and his horse to cross the river.

The General proceeded to cross the river on his horse. As he approached the middle of the river, he suddenly realized that the river was, in fact, very deep, and he almost drowned.

After he recovered from his shock he shouted at the boy and threatened to punish him. The boy was stunned and innocently replied, “But General, I see my ducks crossing the river everyday without any problem, and my ducks have shorter legs than your horse”.

Success Mantra –

If you need advice, get it from people who know what they are talking about.
Napoleon Hill says that, “Opinion is the cheapest commodity on earth”.


Anonymous (Taken from a forwarded mail)

Good to see a good face of IPL !

एप्रिल 21, 2009


IPL चे दुसरे सत्र आता चांगलेच रंगात आले आहे. मात्र या खेपेस IPL ने फक्त मनोरंजनच न करता इतरही काही चांगल्या गोष्टी केल्या आहेत. IPL ने चक्क सामाजीक कार्यात वाटा उचलला आहे. ही निश्चीतच एक चांगली बाब आहे.

प्रत्येक सामन्याची १००० तिकीटे काही गरजवंत शाळांना देण्यात येणार आहेत. या शाळा तिकीटांची विक्री करुन जो पैसा कमावतील तो पैसा त्या शाळांच्या शैक्षणीक गरजा पुर्ण करण्यासाठी वापरु शकतील. आणि जे कोणी या शाळांकडून तिकीटे खरेदी करतील त्यांना प्रत्येक तिकीटामागे दोन तिकीटे मोफत देण्यात येतिल.

HEAT (हीट) असे नाव असलेल्या या समाजीक कार्याच्या प्रकल्पासाठी DLF IPL ने ८० करोड रँड् (Rand – दक्षीण अफ्रीकेचे चलन) इतके अनुदान दीले आहे. कोणत्याही क्रीडा संघटनेने चालवीलेला हा दक्षीण अफ्रीकेमधील हा सर्वात मोठा सामाजीक प्रकल्प आहे.जिथे जिथे IPL चे सामने होणार आहेत तेथील जवळच्या तीस (३०) शाळांना या प्रकल्पाद्वारे १००००० रँड इतका नीधी शिष्यवृत्तीसाठी उपलब्ध करुन देण्यात येणार आहे. केप टाउन येथील अलेक्झांडर सिंटन स्कूल या शाळेला मागील आठवड्यात १००००० रँड देण्यात आले.

HEAT प्रोग्रामचा दुसरा भाग म्हणजे वैयक्तीक शिक्षणार्थींसाठी असलेले १५००० रँडचे बक्षीस. सामना बघायला आलेल्या कोणत्याही पाच विद्यार्थ्यांना निवडण्यात येइल. त्यांचे चेहरे मैदानावरील स्क्रीनवर दाखवण्यात येतील आणि त्यांना शिक्षणासाठी १५००० रँड दीले जातील.

IPL चा हा चांगला चेहरा पाहुन खरंच खुप बरं वाटले. पण त्याचवेळेस एक विचार मनात येउन गेला की या सुविधा भारतातील विद्यार्थ्यांना मिळाल्या असत्या तर!

असो, कुठे का असेना गरजवंताना मदत मिळते आहे आणि ते ही भारताकडुन. हे ही नसे थोडके.

Good to see a good face of IPL !

एप्रिल 21, 2009


Under privileged schools in all major centres where DLF IPL matches are being played are set to receive a 1 000 tickets per game on a first come, first served basis.

The schools can then sell these tickets on to their learners for R20.00. All funds raised are kept by the school, to be used for relevant educational needs.For every one ticket bought from the school, the purchaser will then receive another two tickets free.

The offer is an extension of the DLF IPL’s HEAT project, a R8-million scholarship programme for schools and individual learners that is among the largest community programmes in South Africa by a sport organisation.

In the first part of the HEAT programme, schools in need in the vicinity of each host city have been identified to receive R100 000 for a specifically dedicated scholarship fund.

Thirty schools will benefit from this aspect of the HEAT programme. Alexander Sinton High School in the Cape Town suburb of Athlone last week became the first school to receive the R100 000.

Parents and school governing bodies will be encouraged to participate in decisions on how to allocate scholarships.

The second part of the HEAT programme will benefit individual learners attending DLF IPL matches.Five learners will be identified at every match and their faces flashed on the stadium screens. Each of these will have R15 000 paid into their school fees account in their names.

Good to see a good face of IPL !

Cheapest commodity on earth – Opinion !

एप्रिल 21, 2009


एकदा एका माणसाला त्यच्या घोड्यासमवेत एक नदी पार करायची असते. परंतु त्याला नदीची खोली माहीत नसल्याने तो तिथेच काठावर विचार करत बसतो. मदतीसाठी आजुबाजुला पाहत असताना त्याला तेथे एक लहान मुलगा दिसतो. तेव्हा त्या माणसाने लहान मुलाला नदीच्या खोलीबद्दल विचारले.
मुलाने घोड्याकडे एकदा पाहीले आणि क्षणभर थांबुन तो विश्वासाने म्हणाला, ” निश्चींतपणे जा, तुमचा घोडा नदी सहज पार करु शकेल”.

मुलाचा सल्ला मानुन त्या माणसाने नदी पार करण्यास सुरुवात केली. परंतु नदीच्या मध्यावर पोहोचल्यावर त्याच्या लक्षात आले की नदी खुप खोल आहे. आणि तो जवळ जवळ बुडायलाच आला.
कसाबसा तो त्यातून सावरला आणि बाहेर येउन त्या मुलावर जोरात खेकसला. मुलगा पुरता घाबरला होता आणि घाबरत घाबरतच बोलला, “पण माझी बदके तर खुप लहान आहेत आणि ते दररोज नदी पार करतात. त्यांचे पाय तर तुमच्या घोड्यापेक्षा खुप लहान आहेत.”

उगाच कोणाचाही सल्ला ऐकण्याआधी त्यांना खरोखरच काही माहीती आहे का ते जाणुन घ्या.
नेपोलीयन हिलने म्हंटले होते की, “सल्ला ही जगातील सर्वात स्वस्त वस्तु आहे”.

Anonymous – अनामीक (Taken from a forwarded mail)

A promise is a promise – Ratan Tata

एप्रिल 11, 2009

Excerpts from Ratan Tata’s speech at the Nano unveiling ceremony

Ladies and Gentleman, thank you for being with us on this memorable occasion.

There are no celebrities at this function nor any dance routines. The center of attraction for this morning’s event is the new Tata car which we are unveiling.We’re going to take you on a small journey. A journey that symbolizes the human spirit of change, the will to question the unquestionable, the drive to stretch the envelope.

Ladies and gentleman, I invite you to join me in this journey of innovation and evolution. The quest to lead and the quest to conquer. It is this quest that led to the first manned flight by the Wright brothers.
Today, thousands of aircrafts travel the skies carrying millions of passengers across the globe in safety and comfort. The same quest for leadership and conquering new frontiers led to landing man on the moon, an unheard of and unbelievable achievement at that time.Innovation and evolution led to the creation of a bicycle which the rider pedaled to move faster than walking. Later, innovation motorized the bicycle to create the motorcycle and the scooter, providing motorized transport for up to two persons.
The ENIAC computer in 1945, considered among the highest powered at that time filled an entire room. Today, the power of that huge machine is exceeded in the personal computer that sits on our desks or in fact, that we carry as laptops in our briefcases.There are solutions for most problems.
The barriers and roadblocks that we face are usually of our own making and these can only be demolished by having the determination to find a solution, even contrary to the conventional wisdom that prevails around us, by breaking tradition.

Today’s story started some years ago when I observed families riding on two wheelers, the father driving a scooter, his young kid standing in front of him, his wife sitting behind him holding a baby and I asked myself whether one could conceive of a safe, affordable, all weather form of transport for such a family. A vehicle that could be affordable and low cost enough to be within everyone’s reach, a people’s car, built to meet all safety standards, designed to meet or exceed emission norms and be low in pollution and high in fuel efficiency.

This then was the dream we set ourselves to achieve. Many said this dream could not be achieved. Some scuffed at what we would produce, perhaps a vehicle comprising two scooters attached together or perhaps an unsafe rudimentary vehicle, a poor excuse for a car. Let me assure you and also assure our critics that the car we have designed and we will be presenting to you today will indeed meet all the current safety requirements of a modern day car.Of late, when it became known that we will in fact be making such a car, the attention has moved to questioning the pollution it would create.

Let me again assure those who have concern for the environment that the car we present to you today will meet all current legislated emission criteria and will have a lower pollution level than even a two wheeler being manufactured in India today.Concerns are also now being expressed about the congestion that could be caused by the existence of our small car in large numbers. I believe this needs to be put in the right perspective.

There is no doubt that India is woefully behind its neighbours in infrastructure. The government is endeavoring to address this situation with its new road policy. Looking ahead, five years from today, were we to produce and sell 5,00,000 small cars every year, we would then, at the end of five years constitute approximately 2.5% of all passenger vehicles in the country. This could hardly be considered the nightmare of congestion that is being raised today about our new small car.Despite what the critics said, despite what our antagonistic did, we pursued our vision to give India an affordable people’s car that had not been produced anywhere in the world.

In fact, a car that most people said could not be manufactured for that kind of price. But we never took our eyes of our goal. Today we will present what a young group of engineers and designers gave their all, for about four years to achieve.Anyway I have said enough ladies and gentlemen, now I give you the new car from Tata Motors, the people’s car that everyone has been waiting for.Ladies and gentlemen, thank you again for being with us.

We are very pleased to present these cars to you today. They are not concept cars. They are not prototypes. They are the production cars that will roll out of the Singur plant later this year. And these will come in several variants. You have today on the stage one basic car or standard car and two deluxe cars which will have air conditioning also. Yes there will be air conditioning.This is been referred to as one man’s dream and indeed it was.

But it took a tremendous amount of team work to convert this or translate this into reality. And I think it would be but fair and fitting to recognize and acknowledge the achievement of young group engineers who undertook the challenge for four years and great sacrifice to themselves and produced this car. I’d like to acknowledge Girish Wagh who headed the team. Girish, would you come up here? And some of his team members who are here with him.

There are close to five hundred people in the team and obviously not all of them can be here, so on behalf of all of us we would like to acknowledge, on behalf of the company what the team has been able to do. All five hundred of them.

I would also like to ask Ravi Kant (Managing Director, Tata Motors Ltd.), Prakash Telang (Executive Director (Commercial Vehicles), Tata Motors Ltd.) and Rajiv Dube (President (Passenger Cars), Tata Motors Ltd.) to join me up here at this time.

Let me say something about the car. The cars you see, as you can, are four door, they will seat four to five persons, they are powered by a 33 horse power, 624 cc engine. In size, externally it is approximately 8% smaller, bumper to bumper, than the Maruti 800. But internally it is 21% larger in passenger space. Fuel economy in terms of mileage, it’ll be around 20 kilometers per liter or approximately 50 miles a gallon.As I said earlier, much has been said about emission and much has been said about congestion and safety.

Let me address the emission and the safety issues. In emissions as I mention, the car has, in fact passed the full frontal crash test that is required in this country (India). But it is also been designed to pass the offset and the side crash which is required internationally. So that the car can, in fact, be sold internationally.In terms of pollution, it today confirms to Bharat III and in fact today with this engine will indeed meet Euro IV which is not yet required in this country (India).We decided we’d call it Nano because it connotes high technology and small size. So we stayed with the name.

Finally all of you have been conjecturing about the price. And since we commenced this exercise four years ago, we are all aware that there has been a very steep increase in input prices of steel, tires and various and sundry other inputs. Bearing all this in mind, I would like to announce today that the standard car will in fact have a dealer price of One Lakh Only (100,000 INR), VAT and transport being extra.

Now having said that, I just want to say that that is because a promise is a promise and that’s what we would like to leave you with.

Mr Ratan Tata’s address on Graduation Day of ISB on April 8, 2006

एप्रिल 11, 2009

Mr Ratan Tata’s address on Graduation Day April 8, 2006

Dean Rao, Rajat Gupta, Members of the Board, Ladies and Gentlemen, Members of the Graduating Class.

To stand before you after an overwhelming introduction makes me feel rather humble. Before I go on, I thought I would tell you a short story which depicts perhaps what some people other than Dean Rao might see what I do.

The story is of a man who goes into a shop to buy a parrot. He picks out a parrot and asks the shopkeeper how much it is. The shopkeeper says, “5000$.”The man says, “Oh! That’s terribly expensive.

What does this parrot do?”The shopkeeper says, “Oh, he types in English with his beak.”The man says, “That’s far too expensive. What about that parrot?”The shopkeeper says, “Oh! That one is 10,000$ because he is proficient in 3 or 4 languages and he understands SAP.”The man says, “Well, I really don’t want that, what about the last one there?”

The shopkeeper says, “Oh! That is 30,000$.”The man says, “What does he do?” The shopkeeper says, “I really don’t know, but everybody calls him Chairman.”And that I think is what some of the people in my organization would probably feel.
It’s a great pleasure to be here with you today and to be a part of what to all of you in the graduating class must be a great moment.
A great moment, because not only does it mark the termination of a curriculum that is well recognized and amongst the best in the country, but you also head into the business world in India at a time when India has certainly come into its own, and is very rewardingly been seen by the world around as a country on the move, and that you all have an opportunity to play a role in the future of this country’s development. In many ways I can only stand here and express my sadness for not being your age at a time like this because truly it is an exhilarating moment in time.
Most of you would and should look at the coming years as years of great fulfillment and great participation in what stands in the future of this country. The responsibilities that you will have will also be very great. Many of you are going to be leaders of this country in the years to come. and in that role you will not only have to excel, which I am sure you will in your careers, but you will have to demonstrate leadership to the people around you, the people who you serve and the communities in which you operate.I would hope that most of you will in fact strive for leadership in a principled manner with values, because that would be the foundation that this country needs to have if it is to take its place in the world. I would hope that each of you would lead by example and that each of you would live by the principles that you espouse…That you will have a sense of vision, because one of the things that this country has had has been an inability to look into the future, our business leaders have sometimes been followers rather than leaders.
For this you would need determination and a sense of belief in what you are intending to do and I believe on many, many occasions you would have doubts as to what you are pursuing would be the right thing. But if you do believe in what you are trying to do and you pursue it and stay with it in a determined manner, I am quite sure that you will succeed.
All of you have a special role, I think, to succeed- it is your way of proving that the investment you have made or your parents have made in your education is the most valuable investment that you would have made in your life.I would hope that as people who might take an elite position, would be considered amongst the elite in the country, you will always display humility in the manner in which you deal with your fellowmen, both in your company and in the country and you will continue to have passion in the areas in which you will work. While all of you have a great satisfaction in the kinds of salary placements and the value that has been attached to you which is quite justified, I believe that each of us have another responsibility and that responsibility is to play our individual roles, small as it may be, to lift the quality of life of the 6 or 700 million people in the rural areas.
I hope that what you do, in some way or form, will directly or indirectly touch the lives of those people because that also will lead to the future development of this country.Most of you I imagine will be deeply engrossed in your careers and I hope that each of you will have a tremendously exhilarating and rewarding life in the business community, but it is not business alone, I would feel that a class like yours would go into the world in India or elsewhere. That you would leave your mark not only amongst your colleagues in industry, but for future generations who would look back on you and look to you at the contribution you have made that lives on after you.I would like to wish you all the very best and great success in the life that will follow shortly.

Thank you very much.

Interview with Warren Buffet

एप्रिल 8, 2009

वॉरन बफे या जगातील सर्वात श्रीमंत व्यक्तीने नुकताच ३१ बिलीयन डॉलर्स सामाजीक कार्यासाठी दान केले. त्यांच्या सी.एन्.बी.सी. (CNBC) या वाहीनीवर झालेल्या मुलाखतीतील, त्यांच्या आयुष्यातील काही महत्त्वपुर्ण मुद्द्यांवर प्रकाश टाकणारा हा भाग खास तुमच्यासाठी, ते देखिल मराठीत –

१.त्यांनी वयाच्या अवघ्या अकराव्या (११) वर्षी शेअर बाजारात गुंतवणुक करण्यास सुरुवात केली. आणि तरी देखिल आपण खुप उशीरा सुरुवात केली याची त्यांना खंत आहे.

२. वृत्तपत्रे विकुन मिळवलेल्या कमाईतून त्यांनी एक छोटीशी शेत जमीन विकत घेतली. वयाच्या अवघ्या चौदाव्या वर्षी.

३. ते आजही मिड टाउन येथील त्यांच्या जुन्या ३ बेडरूमच्या घरात राहतात, जे त्यांनी ५० वर्षांपुर्वी त्यांच्या लग्नाच्या आधी घेतले होते. वॉरन बफे यांच्या मते त्यांना मोठ्या घराची गरज नाही. आजही त्यांच्या घराला कुंपणाची भिंत नाही.

४. वॉरन बफे त्यांची कार स्वतःच चालवतात. त्यांना ड्रायव्हर अथवा सुरक्षा रक्षकांची गरज नाही.

५. वॉरन बफे जगातील सर्वात मोठ्या विमान कंपनीचे मालक आहेत. पण ते कधीही स्वतंत्र विमानाने प्रवास करत नाहीत.

६. त्यांची कंपनी बर्कशायर हाथवेच्या (Berkshire Hathaway) मालकीच्या ६३ कंपन्या आहेत. या सर्व कंपन्यांच्या CEO’s (कार्यकारी अधिकारी) ना ते फक्त वर्षाला एक पत्र लिहितात. सर्व CEO’s ना त्यांनी दोन नियम सांगीतले आहेत. पहिला नियम, कधीही आपल्या गुंतवणुकदारांचे पैसे बुडणार नाहीत याची काळजी घ्या. दुसरा नियम, कधीही पहिला नियम विसरु नका.

७. त्यांना इतर उच्च वर्गीयांबरोबर वेळ व्यतीत करणे आवडत नाही. घरी आल्यावर स्वतःसाठी काही पॉपकॉर्न बनवुन चित्रपट बघणे हा त्यांचा आवडता छंद आहे.

८. बिल गेट्स या जगातील दुसर्‍या श्रीमंत माणसाची त्यांच्याशी पाच वर्षांपुर्वी भेट झाली. बिल गेट्सला तेव्हा वाटले की वॉरन बफेंबरोबर बोलण्या सारखे काहीच नाही त्यामुळे त्यांनी मीटींग साठी केवळ अर्ध्या तासाचा वेळ दिला. मात्र प्रत्यक्षात ही भेट दहा तास चालली. आणि त्या भेटी नंतर बिल गेटस हे वॉरन बफे यांचे भक्तच झाले.

९. वॉरन बफे आजही मोबाइल फोन वापरत नाहीत.तरुणांसाठी वॉरन यांचा सल्ला – “क्रेडीट कार्ड पासुन दुर रहा. खरी गुंतवणुक स्वतःमध्ये करा.”

— पैशाने माणसाला घडवले नसुन माणसाने पैसा बनवला आहे.
— जितकी साधे जीवनमान राखता येइल तितके साधे रहा.
— ऐकावे जनाचे करावे मनाचे.
— ब्रॅंड पाहुन खरेदी करु नका. आपल्याला जे आवडते तेच खरेदी करा.
— अनावश्यक गोष्टींवर पैसे खर्च करु नका. तेवढेच विकत घ्या ज्याची गरज आहे.

माजी राष्ट्रपती डॉ. ए.पी.जे. अब्दुल कलाम यांच्या भाषणातील काही भाग – लीडरशीप

मार्च 24, 2009


मी तुम्हाला माझाच एक अनुभव सांगतो. १९७३ साली मी भारताच्या सॅटेलाइट लाँच व्हेइकल (उपग्रह क्षेपक वाहन) या प्रकल्पाचा प्रोजेक्ट डायरेक्टर झालो होतो. यालाच SLV-3 असेही नाव होते.सन १९८० पर्यंत “रोहीणी” या उपग्रहाला अंतरिक्षात पोहोचविणे हे आमचे लक्ष होते. या प्रकल्पासाठी लागणारे सर्व भांडवल आणि मनुष्यबळ मला उपलब्ध करुन देण्यात आले होते. मात्र काही केल्या १९८० पर्यंत “रोहीणी” या उपग्रहाला अंतरिक्षात पोहोचविणे हे उद्दिष्ट पार करणे महत्त्वाचे होते. हजारो शास्त्रज्ञ आणि तंत्रज्ञ या प्रोजेक्ट्वर अहोरात्र मेहनत करत होते.

सन १९७९ चा ऑगस्ट महिना , आम्हाला वाटले कि आता आम्ही तयार आहोत आणि आता रोहिणी प्रक्षेपणास तयार आहे .आम्ही कंट्रोल स्टेशन मध्ये रोहिणीच्या प्रक्षेपणाची तयारी केली. मात्र उपग्रहाच्या प्रक्षेपणाच्या केवळ चार मिनिट आधी संगणकाला काही बिघाड दिसुन आला आणि संगणकाने आपणहुन प्रक्षेपण रोखुन धरले. काही नियंत्रक बरोबर काम करत नाही आहेत हे संगणकावर दिसत होते. मी मझ्या टीमला याबाबत विचारले असता, त्यांनी काही कॅलक्युलेशन्स केले आणि मला सांगीतले कि घाबरण्याचे काही कारण नाही आहे. म्हणुन मी संगणकाच्या स्वयंचलित प्रणालीला टाळुन स्वतःच मॅनुअल मोडमध्ये रॉकेट प्रक्षेपीत(लाँच- launch) केले. सुरूवातीला सर्व काही ठिक झाले मात्र थोड्याच वेळात अंतरीक्षात झेप घेण्याऐवजी ते अवकाशयान बंगालच्या सागरात कोसळले. हा एक फार मोठा पराभव होता.

त्याच दिवशी इस्रो (ISRO – Indian Space Research Organization) चे चेयरमॅन प्रोफेसर सतिश धवन यांनी एक ईस्रोच्या आंध्र प्रदेशमधील श्रीहरीकोटा येथिल सॅटेलाइट लाँच सेंटर येथे पत्रकार परिषद बोलावली होती. रोहीणीच्या प्रक्षेपणाचा कार्यक्रम ७.०० वाजताचा होता आणि पत्रकार परिषद होती ७.४५ वाजता. प्रोफेसर सतिश धवन स्वतःच पत्रकारांना सामोरे गेले आणि त्यांनी या अपयषाची सर्व जबाबदारी स्वतः घेतली. त्यांनी पत्रकारांना सांगीतले कि संपूर्ण टीमने खुप मेहनत घेतली होती मात्र तरीही आणखी थोडी कसर बाकी राहीली. त्यांनी पुढ्च्या प्रयत्नात एका वर्षाच्या आतच पुन्हा यशस्वीरित्या हे काम पूर्ण होइल याची ग्वाही पत्रकारांना दिली. खरेतर त्यांनी माझ्या अपयशाची जबाबदारी स्वतः घेतली होती.

पुढ्च्याच वर्षी जुलै १९८० मध्ये आम्ही पुन्हा एकदा प्रयत्न केला.आणि या वेळेला आम्ही यशस्वी झालो. पुर्ण भारत देश आनंदोत्सव साजरा करत होता. पुन्हा पत्रकार परिषद भरली होती.यावेळेला मात्र प्रोफेसर धवन यांनी मला बाजुला बोलावुन पत्रकारांना सामोरे जाण्यास सांगीतले.

त्यादिवशी मि एक महत्त्वाचा धडा शिकलो. जेव्हा पराभव होतो तेव्हा खरा संघप्रमुख (leader) स्वतः त्याची जबाबदारी घेतो मात्र यशाचे श्रेय तो सर्वस्वी त्याच्या संघाला (team) देतो.

हा सर्वात महत्त्वाचा व्यव्स्थापनाचा धडा (Management lesson) मी कोणत्या पुस्तकातुन नव्हे तर माझ्या या अनुभवातून शिकलो आहे.


डॉ. ए.पी.जे. अब्दुल कलाम